دات نت نیوک
X

 

عفونت های کلیه

صفحه قبل    سوالات متدوال

عفونت کلیه که در اصطلاح علمی پیلونفریت نامیده می‌شود، به دو دسته پیلونفریت حاد و پیلونفریت مزمن طبقه بندی می‌گردد. پیلونفریت حاد نوعی عفونت باکتریایی کلیه است که سبب التهاب بافت کلیه می‌شود. در این فرم از پیلونفریت قطعا باکتری در نسج کلیه وجود دارد و اغلب اوقات می‌توان باکتری را در ادرار و گاها در خون پیدا کرد.

در فرم مزمن پیلونفریت باکتری در کلیه وجود ندارد و در حقیقت پیلونفریت مزمن نتیجه اسکارهای ناشی از پیلونفریت‌های حاد قبلی است که در روش‌های تصویر برداری از کلیه دیده می‌شوند.

انتقال باکتری‌ها به کلیه عمدتا از طریق مثانه صورت می‌گیرد، یعنی باکتری موجود در مثانه از طریق حالب بالا رفته و به کلیه می‌رسد. البته گاهی به دنبال عفونت‌های خونی با عامل میکروبی نیز ممکن است آبسه و عفونت کلیه رخ دهد.

این نوع عفونت معمولا در مجرای ادراری یا مثانه شروع می‌شود و به یک یا هر دو کلیه ممکن است سرایت کند. عفونت‌های دستگاه ادراری در زنان بیشتر از مردان است، زیرا فاصله مثانه تا مجرای ادراری خارجی که محل زندگی باکتری‌هاست، بسیار کوتاه می‌باشد.

علت بروز بیماری

علت عفونت کلیه، تهاجم باکتری وارد شده به بدن چه از طریق خون و چه از طریق ادرار می‌باشد که باکتری با حمله به سلول‌های کلیه باعث التهاب کلیه ها می‌گردد.

شایع‌ترین علت ایجاد عفونت حاد کلیه، نوعی باکتری است که از بخش‌های پایینی دستگاه ادراری به بالا انتقال پیدا می‌کند و سبب درگیری کلیه می‌شود. وجود دیابت، ریفلاکس ادراری ( برگست ادرار از مثانه به کلیه)، کاهش قدرت ایمنی بدن در سرطان‌ها، ایدز و بیماری‌های مزمن، تنگی حالب، مثانه ی عصبی، بزرگی پروستات در مردان، حاملگی در خانم‌ها، وجود انسداد در مسیر ادراری بر اثر سنگ یا اختلال ساختمانی از عواملی هستند که موجب افزایش خطر پیلونفریت حاد می‌گردند.

از طرفی، انتشار مستقیم عفونت از اعضای مجاور مثلا در آبسه‌های داخل شکمی ‌یا بیماری التهابی لگنی به کلیه ها نیز امکان ایجاد پیلونفریت را افزایش می‌دهند. دلایلی دیگر مانند دستکاری های سیستم ادراری مثل سیستوسکوپی یا جراحی مجاری ادراری نیز می‌توانند خطر ابتلا به عفونت کلیه را افزایش دهند.

علائم بیماری

علائم عفونت حاد کلیه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تب و لرز
  • تهوع و استفراغ
  • حس مکرر ادرار داشتن
  • سوزش یا درد هنگام ادرار کردن
  • وجود چرک یا خون در ادرار
  • بوی بد ادرار یا رنگ تیره ی ادرار
  • درد پشت و پهلو و یا درد کشاله ران
  • درد شکم
  • تکرر ادرار
همانگونه که قبلا ذکر گردید عفونت مزمن کلیه بدون علامت بوده و صرفا در تصویر برداری‌های کلیه مشخص می‌گردد

نحوه تشخیص

  • آزمایش ادرار: جهت بررسی گلبول‌های سفید در ادرار و کشت ادرار جهت تعیین نوع باکتری که باعث عفونت می‌شود، درخواست می‌شود.
  • آزمایش خون:  خون برای کشت فرستاده می‌شود تا وجود باکتری در خون مورد بررسی قرار بگیرد.
  • عکس‌های رادیولوژی: جهت بررسی مشکلات کلیه و مثانه انجام می‌شود.
درمان سنگ کلیه

درمان

در صورتی که حال عمومی بیمار خوب بوده و تحمل درمان خوراکی را داشته باشد، آنتی‌بیوتیکهای خوراکی می‌توانند به مدت 10 تا 14 روز تجویز گردند. در صورت عدم تحمل آنتی بیوتیک خوراکی ممکن است تجویز آنتی بیوتیک وریدی در بیمارستان برای درمان انتخاب گردد که نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. پس از پایان دوره کامل آنتی‌بیوتیک پزشک درخواست نمونه ادرار دیگری برای بررسی باکتری‌ ها می کند.

برخی مواقع ممکن است در اثر برخی مشکلات مانند اختلال در ساختمان دستگاه ادراری عفونت کلیه دوباره عود کند. در این مواقع باید بررسی کامل آناتومی سیستم ادراری انجام شود. معمولا این کار با استفاده از عکس رنگی کلیه ها و سیستوسکوپی انجام می‌شود. ممکن است در این مواقع برای ترمیم مشکلات ساختمانی کلیه لازم باشد عمل جراحی انجام شود.

در صورت عدم درمان به موقع عفونت کلیه، ممکن است اختلال در عملکرد کلیه اتفاق افتد.

نوبت دهی اینترنتی

برای تعیین وقت مشاوره و ویزیت برروی لینک مقابل کلیک نمائید.

پیشگیری از عفونت های کلیه

  • اگر مشکل عملکردی در سیستم ادراری مانند انسداد سنگ یا اختلالات مجاری ادراری وجود داشته باشد، در اسرع وقت به درمان آن بپردازید.
  • مصرف زیاد مایعات باعث افزایش حجم ادرار می‌گردد که از عوامل پیشگیری کننده برای عفونت ادراری است.
  • مراجعه فوری به پزشک در صورت بروز هرکدام از علایم فوق می‌تواند از عوارض ناشی از عفونت‌های ادراری پیشگیری کند.